Ben 36 yaşında evli 2 çocuk annesi bir bayanım 19 yaşımda uykudan uyanıp siyah pelerinli yüzü olmayan varlıkla karşılaştıgım andan bu güne inanmadıgım olayları bire bir kendim yaşadım hala yaşıyorum.
Kısaca özetleyim cin davetlerine girip çıktım ki bu benim isteğimle gerçekleşmiyor uyurken onların arasında buluyorum kendimi ve kaçıyorum davetlerden, ruhum bedenimden ayrılıp tekrar bedenime geri döndü saf bir ışık olarak kendimi gördüm ve bir ses adımla bana seslendi !
-Bedenine geri dön diye!
Geri döndüğümde bedenim yatakta yatıyordu ben tam üzerindeydim ayak parmaklarımdan bedenime şekil alarak bedene girdim ve yattıgım yerden kalkıp oturdum çevreme bakındım sanki bir anda cevrem bana yabancı geldi ve sonra sonra alıştım evimde oldugumu gördüm ölülerle görüşme odalarında görüşmelerim oldu ki bu 2 kez yaşandı ellerini öptüm onların yanında oturdum, ama kesinlikle konuşmuyorlardı, onların kademesinde oturuyordum bende ve ilginçtir dikaktimi çeken görüşme odası kare şeklinde beyaz hertaraf beyaz bir oda kapı yok düz duvar ama kapı açılıyor kapanınca yine beyaz duvar oluyor oturdugumuz yerlerde hiç bir şey yok ama bir yükseklikte oturuyorduk sadece, cinler ki bedene saldırmazlar bana beyin felci yaşatmaya çalıştılar neden diye sordugumda kalın erkek sesiydi çok net duydum sana beyin felci geçirteceğiz dedi dualarla ve ezan sesiyle bir anda o ses ve anlatımı tarifsiz beden acılarım yok oldu.
17 senedir bu yaşadıgım olaylar beni sinirsel yaptı ve hala kabul edemediğim bir çok ayrıcalıklarda verdi olacakları önceden görebilmek yaşanacak olayları dahi film izler gibi izliyorum ,hislerimin yüzde tüz tutarlı olması istediklerimin anında geçekleşmesi bana zarar vermeye çalışan insanların kendilerinin zarar görmesi kısaca söylediğim söz anında bir emir gibi gerçekleşmesidir bunada bir örnek vereyim çocukarımızı canımızdan çok severiz ama bazen çileden çıkarabiliyorlar bizleri ve bende bir gün çileden çıkmıştım o anda şu sözü söyledim o ana kadar ben söylediklerimin gerçekleştiğini kabul etmiyordum bu hayatmın dönüm noktası oldu lütfen itinayla okuyun kaç anne çocuguna zarar gelmesini ister bir anlık öfke benim yüreğimi yakacaktı içim yandı bir tanem canım oğlumdur ona yürüyemez ol yeter artık ya nedir benden istediğin bu kadar eziyet ediyorsun bana dedim...
Söylemez olsaydım o gün geçti ertesi sabah uyandım ev dublextir aşağıda tv izliyorum oğlumda yukarıdan sesleniyor anne gel diyor oğlum aşağıdayım sen gel diyorum ve bu arada oğlum 4 yaşındadır anne gel diye ağlamaya başladı yuruyemiyorum anne nolur gel deyince kan beynime vurdu koşar adımlarla oğlumun yanına gittim gerçekten noldugu belli olmayacak bir şekilde oğlum ayaklarının üzerine basamıyordu bir gün öncesinde hiç bir şeyi yoktu ayağı bile acımıyordu aniden olan bir durumdur bu , ayağı kaldırıyorum çocuk düşüyor ayaklarım acıyor anne diye ağlayp feryatlar ediyordu soğuk terler dökmeye başladım ne yapacağımı bilmez gibi çocugu sürekli yürütmeye çalışıyorum olmuyor ayakta duramıyor anında yere düşüyordu sanki ayakları hareket etmiyordu bir an çıldırma noktasına geldim o anlık panikle arkadaşımı arayıp durumu anlattım şaşkınlaşmıştım iyice benim durmumu bildiği için arkadaşım beni uyardı sen ona bir şeymi söyledin deyince bir gün öncesi oğluma söylediğim söz aklıma geldi, bana bir kaç dua önerdi oku bunları deyince ki ben dr götüreceğim bu nedir anlam veremedim ciddi bir durum olabilir dedim arkadaşlımda sen önce duanı oku az bekle baktın ki iyileşmedi o zman git doktora bir dahada söylediğin sözlere dikakt et diye uyardı beni.
Sanki beynim durdu ben kontrolden çıkmıştım oğlumu öyle görünce bilmiyorum anlatamıyorum o acıyı evet ben duaları okudum iki gözü iki çeşme ağlıyorum oğluma sarıldım kokladım öptüm içim acıyordu ve ben bir şey yapamıyordum kendimi suçladım annecim diye boynuma sarıldı ve ayağım acımıyor anne diyerek bir anda yürümeye başlamazmı inanamadım yürüyor koşuyor sanki az önce ayakları hareket etmeyen çocuk o deildi okudugum dualar ve yüreğimdeki acı pişmanlıgım , sözümü geri döndürmüştü canımdan can gitti sanki ve benden alınan o canı bana geri verdiler ve bir dahada düşünmeden bir söz söylemedim söylemiyorumda oğlum hayatımın dersini vermişti bana benim bu yaşadığım olayları yılardır araştırıyorum net bir cevaba ulaşamadım hocalara gittim fayda etmedi evdeki eşyalar yine hareket ediyor bardaklar kendiliğinden düşüp kırılıyor ve ben sadece izliyordum olanları ve bir gün araştırmalarım sonucunda gizli ilimler isimli bir kitapla karşılaştım kitabın yazarı mustafa iloğludur Allah ondan razı olsun mekanı cennet olsun kitabındaki okudugum dualar fayda etti biraz rahatladım eskisi gibi yaşamıyorum bunları sanki bir durgunluk dönemine girdim , sadece sağ kolumda kendiliğinden çıkan bazı işaretler var ve kendiliğinden kayboluyorlar aynı yara izi gibi oluyor ve yok oluyorlar bilim dünyasının yok saydıgı kabul etmediği cin alemi yada öte alem olarak nitelendirilin yok sayılan psikolojik sorunlu kişiler yaşar halisinasyon görürler sözleriyle bu acı verici olayları yaşayan bizlere bir fayda sağlamayan bu kişiler keşke araştırmalar yapıp bu olayları inceleselerde varolunanı yok saymanın o kadar kolay olup olamdıgını kendileri bizaat anlasalar benimde yaşadıgım olaylar o kadar çok ki hangisine yer vereyip kararsız kaldım şu an mesela kızım henüz 5 yaşındaydı bir gece aniden uyandım kızmda yataktan düşmek üzreydi ona doğru yöneldim kucağıma alıp yerine yatıracağım ama mumkunmu bu ben donup kaldım kımıldayamıyorum kızımın üzrerinde saf beyaz ışık insan bedeni şeklince kızımı karnı altından sarmış elleriyle yatağın üzerinede az biraz havada tutup emekleterek ki kızım uyuyor başı yana düşmüş bakıyorum izliyorum sadece ve o saf ışık kızmı kucağıma verdi öylece ışığa baktım kaldım kızıma bakınca sağlıklı normal nefes aldıgını gördüm uyuyordu sadece ve ışığa baktım ışık kaybolmuştu ve ben o gece hiç uyumadım kızımı izledim sabaha kadar başka bir örnek oğlumu ayağımda sallıyorum uyuması için duvara sırtımı dayadım gözlerimi kapattım birden çatılı beyaz evler gördüm sıra sıra beyaz evler bu görünümlere alışık oldugum için sakinlikle izliyorum uyumuyorum gözlerimi kapattıgım an görünümler geliyor aynı tv izler gibi renklere kadar in ince detaylarına kadar görüyorum ve çatılı beyaz evlerin arkasında bir tepe gördüm yanlız bu arada ben bir evin içindeyim belli bir noktadan bu evleri görüyorum ve evlerin önünde bir boşluk var pencereden uzakta oldugum için hareket edemediğim için o boşlugu görememiştim ne oldugunu bilmiyordum ve karanlıga çekildim bu görünüm bitti demektir karanlığa çekildiğim an görünümler kayboluyor gözlerimi açtım bu nedir ne deildir düşünüyorum o arkadaşım geldi benim yaşadıklarıma tanık olan arkadaş anlattım yine olanları ve bu duruma ikimizde bir yorum getiremedik aradan 3 ay geçti aniden ben ev değiştirmem icap etti ve o gördüğüm gorunum şu an oturdugum evdeki görünümdür ve o gördüğüm boşlukta çocuk parkının verdiği boşlukmuş ki ben sadece boş bir mesafe görmüştüm ve oturacağım evimi görmüşüm 3 ay sonra bunu anlayabildim ve hala gördüğüm bu evde oturuyorum 3 yıl önceki olaydır 3 yıldır hala aynı evde oturuyorum ben ben bir kaç yaşadıgım anıyı sizlerle paylaşmak istedim sitenize uygun olup olmadıgını bilmiyorum ama ben ve benim gibi yaşananlara açıklama getiremeyen kişiler var bunu biliyorum hala ben cevap arayışındayım ben neler yaşıyorum böyle ? ve cevabı yıllardır bulamadım benim bu yaşadıklarımla ilgili bilgisi yada açıklama verebilecek bir kişi olursa çok sevinirim öncelikle şunu söyleyim ben paylaşmak istedim ben nasıl bir insan oldugumu biliyorum ama ne yaşadıgımı bilmiyorum sadece bu siteyi hazırladıgınız için ve bize bu paylaşımları aktaracak ortam yarattıgınız için sitede ilgili kişilere yada kişiye çok tşk ler ediyorum saygılarımla.........
Yakınınızda bir yerde Kuranı Kerim Bulundurun
